Een geheim genootschap in Corneto

Gelijk nadat ik mijn vorige blogje over Corneto (Tarquinia) had geplaatst, vond ik het volgende artikel: 'A Medieval Graffito Representing a Trébuchet in an Etruscan Tomb in Corneto-Tarquinia'. In dit artikel wordt gesproken over een geheim genootschap dat in het begin van de 13e-eeuw even buiten Corneto in een graftombe samenkomt. Dit is een korte samenvatting:

In 1959 vinden archeologen in de Etruskische necropolis (begraafplaats) bij Tarquinia een graftombe vol middeleeuwse inscripties. Decennia later, in 2012 verschijnt over deze teksten en tekens een uitgebreide studie onder redactie van professor Carlo Tedeschi. Tedeschi toont aan dat de inscripties in het eerste kwart van de 13e-eeuw eeuw zijn aangebracht. De teksten zijn kort en gaan vooral over mannen die in de tombe sex hebben gehad met -soms met name genoemde- vrouwen. Een saillant detail is dat enkele van deze mannen tempeliers zijn.. Bovendien zijn deze inscripties meer dan zomaar grootspraak over seksuele escapades. Er is een tekst waarin verklaard wordt dat ene Vincenzo in de tombe een eed gezworen heeft. En de eveneens in het pleisterwerk gekraste kruisen, pentagrammen en de reeksen letters (soms in alfabetische volgorde) tonen aan dat hier meer geheime geloften en verbonden gesloten zijn. Tedeschi betoogt succesvol dat de tombe in de vroege 13e eeuw de verzamelplaats van een geheim genootschap was. Tenslotte is in één van de muren nog een afbeelding gekrast, die door Tedeschi en zijn team geïnterpreteerd wordt als een 'processiekruis', omgeven door andere religieuze symbolen. Maar in dit artikel laat professor Denys Pringle overtuigend zien dat het hier gaat om een tekening van een trebuchet.

Wat een fascinerend idee, dat de Friese kruisvaarders, zonder het te weten misschien wel enkele leden van dit geheime genootschap zijn tegengekomen..

(De trebuchet in de Etruskische tombe.)

De verdwenen toren

Het grootste wapenfeit van de hele expeditie tegen Damiate is zonder twijfel de inname op 25 augustus 1218 van de Kettingtoren. Dit is een toren die midden in de Nijl staat en de toegang tot de stad en de rivier blokkeert.

Wanneer je de beschrijvingen van tijdgenoten leest, raak je onder de indruk van de constructie. De toren wordt 'Burg as-salsala' genoemd. Hij is 85 voet hoog en gebouwd op een kunstmatig eiland, met schuin aflopende oevers. De toren biedt ruimte aan een garnizoen van 300 man, met wapens en voorraden voor minstens een jaar. Tussen de toren en de stad is over de vaargeul een 55 meter lange ketting gespannen die meer dan 5000 kilo weegt. Ook ligt er een schipbrug, waarover gemakkelijk versterking en nieuwe voorraden aangevoerd kunnen worden. Tenslotte is de toren drie verdiepingen hoog en zó sterk dat aanhoudende aanvallen met trebuchets en ander werptuig niets uithalen. 

De verovering van de Kettingtoren heeft veel kunstenaars geïnspireerd tot heroïsche tekeningen, gravures en schilderijen. Maar hoe de toren er nu werkelijk uitgezien heeft, weet niemand. Kort na 1260 heeft de Egyptische sultan Baibars Damiate totaal verwoest, zodat geen vijand de stad ooit nog als bruggenhoofd zou kunnen gebruiken.

18e eeuwse interpretatie van de verovering.

Werptuig

Een Koptische patriarch beschrijft de slingerblijde waarmee de Kruisvaarders in de zomer van 1218 Damiate bestoken:

De Franken bouwden op de heuvel al-Hairah tegenover Damiate een enorme slingerblijde. En de stenen kwamen in de stad, tot op het huis van de gouverneur. De inslagen waren allesvernietigend. Mensen werden verpletterd, huizen en muren gesloopt en daken stortten in. Overal waar de stenen neerkwamen zaaiden zij dood en verderf met hun inslag. De blijde had een loden contragewicht van 350 kilo en de stenen wogen 180 kilo. Het apparaat werd bediend en afgevuurd door maar liefst zeshonderd man. Ze noemden het wapen 'De Verwoester'. In Damiate werden veel huizen vernietigd en mensen gedood.

Gelukkig ook te gebruiken als speelgoed..